James Welling | Metamorphosis

Voor de hedendaagse kunstenaar James Welling (1951, Hartford, Connecticut) zijn er geen creatieve grenzen. Hij doet aan dans, schilderkunst, film, beeldhouwkunst en fotografie. Een alleskunner die experimenteert met verschillende mediumuitingen, maar vooral binnen de fotografie. Welling houdt zich bezig met proces, abstractie, concept en emotie.


James Welling

Welling gebruikt verschillende genres binnen de fotografie, zoals landschap en stillevens. Zijn werk wordt gekenmerkt door zijn stijldiversiteit. Op zijn eigen manier heeft hij het medium fotografie opnieuw uitgevonden. De onderwerpen die hij in beeld brengt krijgen bij hem een hoge mate van abstractie. Welling is een vertegenwoordiger van de experimentele fotografie. Vanaf de jaren 70 heeft hij vele kunstenaars en fotografen beïnvloed.

Een voorbeeld van zijn abstracte visie is de serie Aluminum Foil (1980-81), waarmee Welling het idee had om raadselachtige beelden te scheppen. Toentertijd had hij een bijbaan in een restaurant waar hij tijdens het werk een verkreukelde boterverpakking zag liggen. Hij schiep een hele nieuwe wereld met dit gebruiksvoorwerp. James Welling zegt over deze serie het volgende: “Ik wilde de foto’s maken die je niet zou kunnen beschrijven, die je je niet zou kunnen herinneren, maar die toch scherp en helder waren.” Het is verbazingwekkend hoe Welling van een stukje aluminiumfolie een eigen wereld kan scheppen. De vlijmscherp gefotografeerde structuren lijken wel maanlandschappen.


James Welling

Bij James draait het om het proces, maar tegelijkertijd maakt hij esthetische keuzes. Hij gebruikt licht en kleurenfilters. Dat zie je vooral terug in zijn serie Flowers (2004-2011). In deze serie zie je bloemsoorten uit Zuid-Californië. De bloemen heeft hij op lichtgevoelig papier geplaatst en aan het licht blootgesteld. Vervolgens heeft hij op het fotopapier lichtbanen geprojecteerd met kleurenfilters, waardoor de beelden totaal geabstraheerd werden. James Welling daagt de mogelijkheden van de fotografische techniek uit. Iedere serie bestaat uit een experiment.

In zijn laatste reeks Choreograph (2014-2017) zie je een spel met kleurenfilters. In deze werken zie je dans, architectuur en landschap door elkaar vermengd in één beeld. Met Photoshop heeft hij meerdere lagen over elkaar gelegd. Hij heeft veel met analoog geëxperimenteerd, maar dit idee is te vergelijken met meerdere opnames in de analoge fotografie. Per laag heeft hij in Photoshop de verzadiging en de selectieve kleur aangepast. Hierdoor krijgen sommige voorwerpen meer aandacht in het beeld.

Zijn belangstelling voor dans gaat terug naar de jaren zeventig, de periode waarin hij moderne dans beoefende. Tijdens deze serie ontdekte Welling zijn bijzondere eigenzinnige visie als kunstenaar. Een paragraaf van zijn artist statement bij de expositie licht zijn werkwijze toe: “Tot mijn verbazing leken de gebouwen en landschappen te functioneren als theatrale ruimtes voor dansers. De open velden leken op een soort ‘chora’ (Grieks voor ruimte) en is de basis van de choreograaf. De open velden die ik fotografeerde refereren aan de choreograaf die ruimte schildert zoals de fotograaf met licht schildert.”

James Welling (1951 Hartford, Connecticut) woont en werkt in Los Angeles. Hij studeerde moderne dans aan de universiteit van Pittsburgh. Hij volgde danslessen, maar nadat hij op de California Institute of the arts ging studeren, wendde hij zich tot de fotografie. Aan de Institute of the Arts heeft hij zijn BFA en MFA in de Beeldende Kunst behaald.

Het werk van Welling is in de meest belangrijkste museumcollecties opgenomen, waaronder in het Georges Pompidou in Parijs, Hammer Museum in Los Angeles, Kunstmuseum Wolfsburg in Duitsland, Los Angeles County Museum of Art, The Metropolitan Museum of Art in New York, Museum of Contemporary Art Chicago, Museum of Contemporary Art in Los Angeles, Museum of Fine Arts in Boston. Zijn werk is over de hele wereld te bezichtigen.

Tekst door Merel Huisink