Sander du Floo | Magisch Communisme

Veel straatfotografen leggen de werkelijkheid zo realistisch mogelijk vast, maar tegenwoordig zie je ook fotografen die vanuit hun fantasie de subjectieve werkelijkheid verbeelden. Een van hen is Sander du Floo. Hij behoort tot een groeiende groep beeldscheppers waaronder de bekende Zweedse fotograaf Erik Johansson die aan uitgebreide beeldbewerking doet.


Sander du Floo

Al van jongs af aan is de Bredase Sander du Floo geïnteresseerd in de geschiedenis van oorlogen. Vanaf zijn achtste jaar heeft hij zichzelf verdiept in de Tweede Wereldoorlog. Vervolgens wilde hij meer weten over de koude oorlog en de geschiedenis van het communisme. Zelf is Sander geen communist, maar hij kreeg puur interesse in de geschiedenis nadat hij beelden van de Noord-Koreaanse censuur zag. “Voor mijn gevoel is kunst nooit de realiteit, want als je de realiteit gaat namaken in een kunstwerk, dan is het nooit interessant. Voor ons is de oorlog niet realistisch, want we leven er niet in. Wanneer je jarenlang bijvoorbeeld in Syrië zou zitten, dan is de oorlog op dat moment voor jou realistisch. Dan is het dagelijkse realiteit, maar voor ons is het niet te plaatsen.”

De beelden over de koude oorlog brachten Du Floo op het idee om Noord-Korea fictief na te bootsen. In zijn werk gaat het niet om de oorlog, maar om het verval van de oorlog. De oorlog die voor ons niet te vatten is voor Sander het uitgangspunt voor zijn serie Red Landscapes. Hij maakte deze serie door middel van zelf gemaakte opnamen en beeldbewerking. Tijdens het project merkte Du Floo dat hij de surrealistische kant op ging en liet zich dan ook inspireren door de surrealistische en magisch-realistische schilders Dali, Margritte en Willink. Zijn kunstwerken zijn unheimische waanbeelden van het vervolg van de oorlog. “Ik laat me door weinig fotografen inspireren, maar als ik me door een fotograaf zou laten inspireren dan is het Jan Saudek, omdat hij in zijn foto’s schilderde en dat zie ik als beeldmanipulatie die we nu in Photoshop kunnen uitvoeren.”


Sander du Floo

Alles wat je in de beelden van Du Floo ziet is werkelijk gefotografeerd, maar het uiteindelijke beeld wordt door hem van tevoren bedacht. Sander du Floo begint met een schetstekening die hij vervolgens invult met foto’s die hij op straat maakt. De werelden die hij schept zijn daardoor realistisch maar tegelijkertijd fantasie. Soms fotografeert hij een straatbeeld, maar alsnog worden alle voorwerpen in de foto vervangen door andere foto’s, want in zijn gedachten ziet hij van alles in het beeld dat alleen gemaakt kan worden met beeldbewerking. Hij fotografeert muren, stoepen en wegen waarvan hij denkt dat ze later in een montage gebruikt kunnen worden. Deze onderdelen fotografeert hij en slaat hij op in zijn eigen beeldbank. Een foto van een straat in zijn totaliteit zou hij alleen als compositie gebruiken om die vervolgens te construeren met andere beelden. “Vroeger werkte men veel in de doka en was alles de werkelijkheid, maar voor mij is Photoshop een belangrijk onderdeel van fotografie.”

Heel bewust plaatst hij geen mensen in zijn werk. Soms zie je wel dieren, die symbolisch zijn voor schoonheid in het verval. Dit contrast versterkt het beeld en tegelijkertijd maakt dat het surrealistisch wordt. “Een persoon in het beeld trekt te veel aandacht. Het gehele vlak speelt de hoofdrol.” Sander du Floo gaat met zijn fotografie richting de manier van werken van de schilderkunst waarin je de werkelijkheid zelf kan scheppen. Ook videogames hebben Du Floo beïnvloed als kunstenaar-fotograaf. Voor het leren van de fotografische techniek heeft Sander du Floo cursussen aan de Fotovakschool in Boxtel gevolgd. Du Floo is autodidact en heeft vooral zichzelf de techniek van de beeldbewerking aangeleerd.

Tekst door Merel Huisink